Dużo pracujesz. Rachunki wciąż napływają. Czynsze rosną, artykuły spożywcze drożeją, a wydatki na leczenie nie maleją. Przychodzi taki moment, że prosta arytmetyka przestaje się sprawdzać. Jeśli jesteś jedną z milionów amerykańskich rodzin borykających się z tą rzeczywistością, rząd federalny oferuje ratunek. Program ten nazywa się Programem bonów mieszkaniowych, ale większość ludzi zna go po prostu jako Sekcję 8.
To nie jest ulotka dla tych, którzy nie pracują. Jest to narzędzie dla rodzin z dziećmi o niskich dochodach, osób starszych i niepełnosprawnych, które walczą o dach nad głową. Departament Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (HUD) finansuje program i zarządza nim, ale nie będziesz musiał mieć do czynienia z federalnymi biurokratami w Waszyngtonie. Lokalnym programem zarządzają lokalne agencje ds. mieszkalnictwa publicznego (PHA), których jest około 2400, które rozpatrują Twój wniosek i wydają Ci bon.
Dlaczego koszty mieszkania pochłaniają Twoje dochody
Możesz się zastanawiać, czy po prostu masz pecha. Nie jesteś sam. W 2005 r. HUD poinformował Kongres, że prawie 6 milionów gospodarstw domowych najemców, które nie otrzymują pomocy rządowej, ma „najgorsze potrzeby mieszkaniowe”. Najprawdopodobniej liczba ta wzrosła lub utrzymuje się na wysokim poziomie.
Co definiuje „najgorszą” potrzebę? Zwykle oznacza to znaczne obciążenie czynszem. HUD definiuje to jako płacenie czynszu przekraczającego 50 procent dochodu brutto. Jeśli zarabiasz 2000 dolarów miesięcznie i płacisz czynsz w wysokości 1050 dolarów, jesteś narażony na ryzyko. Reszta pieniędzy powinna pokryć wyżywienie, media, transport i opiekę medyczną. To chodzenie po linie. Inni mieszkańcy tej kategorii mieszkają w budynkach o niskim standardzie, w których bezpieczeństwo i warunki zamieszkania są istotne.
Co to jest sekcja 8 i jak działa?
Sekcja 8 to federalny program pomocy mieszkaniowej. Nie oznacza to, że przeprowadzasz się do konkretnego budynku rządowego. Zamiast tego otrzymasz kupon. Ten kupon pokrywa większość Twojego czynszu. Płacisz część, zwykle około 30 procent skorygowanego miesięcznego dochodu. Voucher wypłaca pozostałą kwotę wynajmującemu.
Ty wybierasz, gdzie chcesz mieszkać, pod warunkiem, że mieszkanie spełnia określone standardy. PHA sprawdza dom, aby upewnić się, że jest bezpieczny i nadaje się do zamieszkania. Daje to pewną kontrolę nad domem. Nie jesteś przywiązany do konkretnego kompleksu mieszkalnego. Można poruszać się w ramach regulaminu programu.
Jak zakwalifikować się do pomocy na podstawie sekcji 8
Uprawnienie do pomocy na podstawie sekcji 8 nie jest tak proste, jak wypełnienie formularza i oczekiwanie. Dochód jest głównym czynnikiem. Twój dochód brutto musi być poniżej progu ubóstwa dla wielkości rodziny w Twojej okolicy. PHA mogą mieć dodatkowe wymagania lokalne, takie jak status zatrudnienia lub poprzednie miejsce zamieszkania na danym obszarze.
Będziesz musiał dostarczyć dokumenty. Spodziewaj się, że będziesz musiał złożyć:
– Weryfikacja tożsamości
– Numery ubezpieczenia społecznego wszystkich członków gospodarstwa domowego
– Dowód dochodów (odcinki wypłaty, zeznania podatkowe lub wnioski o świadczenia)
– Dowód majątkowy (wyciągi bankowe, konta emerytalne)
– Akty urodzenia dzieci
Proces ma charakter administracyjny. To nie jest szybkie rozwiązanie. Listy oczekujących są długie. W niektórych PHA listy oczekujących ciągną się latami. Jednakże w niektórych przypadkach istnieją otwarte listy oczekujących lub kategorie priorytetowe dla rodzin ze specjalnymi potrzebami, np. rodzin borykających się z bezdomnością lub opuszczających sytuację przemocy domowej.
Jak naprawdę działa program zawarty w sekcji 8: współczynnik wynajmu 70/30
Mechanizm działania jest prosty. Jeśli spełnisz kryteria, otrzymasz voucher. Bon ten pokrywa około 70 procent kosztów wynajmu i mediów. Płacisz pozostałe 30 procent.
Nie mieszkasz w budynku rządowym. Mieszkasz w prywatnym mieszkaniu, które sam wybierzesz. Jedynym ograniczeniem jest to, że całkowita cena wynajmu musi spełniać standardy uczciwości HUD dla danego obszaru. Jeśli wynajmujący wyrazi zgodę, władze mieszkaniowe wpłacają swoją część bezpośrednio. Płacisz swoją część.
Nie chodzi tylko o to, żeby mieć dach nad głową. Zmienia się to, gdzie możesz mieszkać. Rodziny korzystające z tych bonów często przeprowadzają się do lepszych i stabilniejszych terenów. Przestają wydawać całą pensję na mieszkanie. Zamiast tego fundusze te są wykorzystywane na artykuły spożywcze, rachunki medyczne lub oszczędzanie na zaliczkę.
Program pomaga wielu rodzinom żyć powyżej progu ubóstwa, wydawać pieniądze na żywność i opiekę zdrowotną zamiast na czynsz, a także poprawiać ich dobrobyt.
W przypadku rodzin z małymi dziećmi, które otrzymują to wsparcie, wskaźniki bezdomności znacznie spadają. Co zaskakujące, zmniejsza się również liczba problemów zdrowotnych, takich jak depresja. Stabilność ma znaczenie.
Jakie poziomy dochodów kwalifikują się do pomocy na mocy sekcji 8?
HUD wykorzystuje określone progi powiązane ze średnim dochodem obszaru. Liczby te określają poziom uprawnień.
- Niski dochód: Gospodarstwa domowe, których dochód nie przekracza 80 procent mediany dochodu regionalnego.
- Bardzo niski dochód: Gospodarstwa domowe, których dochód nie przekracza 50 procent średniego dochodu na danym obszarze.
- Wyjątkowo niski dochód: Gospodarstwa domowe, których dochód jest mniejszy niż 30 procent średniego dochodu na danym obszarze.
Jeśli należysz do jednego z tych poziomów, możesz się zakwalifikować. Definicja „średniego dochodu obszarowego” różni się w zależności od miasta i hrabstwa, dlatego należy sprawdzić konkretne liczby dla swojego obszaru.
Czy kupony z sekcji 8 można wykorzystać na zakup domu?
Tak, ale nie jest to standardowy przypadek użycia. Główną funkcją jest wynajem. Czasami jednak bony można wykorzystać na spłatę kredytu hipotecznego lub zakup domu w przypadku nabywców o niskich dochodach. To jest konkretna ścieżka, a nie opcja domyślna. Jeśli rozważasz zakup domu przy ograniczonym budżecie, zapytaj lokalne władze mieszkaniowe o Program Homebuyer. Istnieje, ale wymaga dodatkowych kryteriów poza podstawowymi warunkami najmu.
Program ewoluował od jego powstania w 1974 r. Zmienił swój punkt ciężkości z budowy mieszkań komunalnych na dotowanie czynszów prywatnych. Dlatego masz teraz tak duży wybór. Nie jesteś skazany na dedykowany projekt. Jesteś dotowanym najemcą negocjującym na otwartym rynku.
Czy obliczenia mieszczą się w Twoim budżecie? Jeśli Twoje dochody mieszczą się w powyższych poziomach, następnym krokiem jest znalezienie lokalnej Agencji Mieszkalnictwa Publicznego. Zajmują się wnioskami, inspekcjami i negocjowanymi umowami najmu. Lista oczekujących jest długa, ale korzyści są realne.
Jak faktycznie działa lista oczekujących z sekcji 8
Artykuł 8 nie jest prawem, ale przywilejem. Możesz spełnić wszystkie wymagania, a mimo to nie otrzymać vouchera. Matematyka jest tu brutalna: około 25 procent kwalifikujących się rodzin faktycznie otrzymuje pomoc. Na rynkach o wysokim popycie konkurencja jest zacięta, a listy oczekujących są liczone w tysiącach. Doskonałym przykładem jest Chicago: na liście znajduje się ponad 2300 rodzin. Przy tak dużym popycie wiele lokalnych władz mieszkaniowych po prostu przestaje przyjmować nowe wnioski. Kiedy lista jest pełna, drzwi się zamykają. Kiedy miejsce się zwolni, o wyborze często decyduje comiesięczna loteria. To zimny system, ale właśnie to działa.
Jakie limity dochodów obowiązują w Twoim gospodarstwie domowym?
Jeśli masz niskie dochody i potrzebujesz pomocy w opłaceniu czynszu, pierwszym krokiem jest sprawdzenie limitu dochodów. Limity te różnią się w zależności od regionu, ale ogólna zasada jest taka, że dochód gospodarstwa domowego nie powinien przekraczać 50 procent średniego dochodu na danym obszarze. HUD (budownictwo i rozwój miast) co roku aktualizuje szacunki średniego dochodu.
Za punkt wyjścia przyjmijmy rok 2007. Średni dochód krajowy dla trzyosobowej rodziny wynosił około 52 000 dolarów. Oznacza to, że aby się zakwalifikować, całkowity dochód Twojego gospodarstwa domowego musiał być mniejszy niż 26 000 USD. Całkowity dochód obejmuje każdego dolara zarobionego przez każdą osobę w gospodarstwie domowym. Im mniejsze gospodarstwo domowe, tym niższy pułap dochodów. Pojedynczemu wnioskodawcy obowiązują bardziej rygorystyczne limity niż czteroosobowej rodzinie.
Kto ma pierwszeństwo na liście w sekcji 8?
HUD i lokalne agencje biorą pod uwagę coś więcej niż tylko wynagrodzenia. Status bezdomności i udział w lokalnych programach przejścia z opieki społecznej do pracy często przechylają szalę. Inne czynniki poprawiające Twoją sytuację to:
- Wiek 62 lata i więcej
- Status weterana wojskowego USA lub wdowy/wdowca po weteranie
- Pracuj więcej niż 42 godziny tygodniowo
- Posiadanie niepełnosprawności
- Obywatelstwo amerykańskie lub status legalnego imigranta
- Aktualne miejsce zamieszkania w schronisku
- Obecność dzieci w gospodarstwie domowym
Najbardziej na tym skorzystają rodziny o wyjątkowo niskich dochodach. Osoby, których dochód jest mniejszy niż 30 procent lokalnej mediany dochodu, muszą stanowić 75 procent wszystkich nowych kandydatów przyjmowanych do programu każdego roku. Jest to twarde minimum, a nie zalecenie.
Gdzie iść i czego unikać
Myślisz, że się kwalifikujesz? Skontaktuj się z lokalną agencją mieszkalnictwa publicznego (PHA). Adresy, bezpłatne numery i adresy e-mail można znaleźć na stronie internetowej HUD. Jedna wielka czerwona flaga: żadna legalna agencja nie pobiera opłaty za złożenie wniosku. Jeśli ktoś prosi o pieniądze w celu sprzedaży aplikacji lub vouchera, popełnia oszustwo. Odejdź.
Co się stanie, jeśli zacznę zarabiać więcej?
O kwalifikowalności decyduje Twój dochód dopiero w momencie składania wniosku. Jeśli Twoja sytuacja się ustabilizuje, a Twoje dochody wzrosną, to dobrze. Program ma na celu pomóc Ci to osiągnąć. Jednakże kwota kuponu zmienia się wraz ze wzrostem Twoich dochodów. Dotacja ulega proporcjonalnemu zmniejszeniu. Gdy dochód Twojego gospodarstwa domowego przekroczy 80 procent lokalnego średniego dochodu, Twoja pomoc zostanie całkowicie wstrzymana. Nie stracisz domu, ale stracisz wsparcie finansowe.
